امت من رهبانيت و سياحت و سكوت نمىباشد . 3 - يكى از راويان گويد : امام صادق عليه السّلام در تفسير آيه شريفه « يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تُحَرِّمُوا طَيِّباتِ ما أَحَلَّ اللَّهُ لَكُمْ » فرمود : اين آيه در باره امير المؤمنين عليه السّلام و بلال و عثمان بن مظعون نازل شده است . امير المؤمنين عليه السّلام سوگند ياد كرد كه شب‌ها بخواب نرود ، بلال هم سوگند ياد كرد كه روزها را روزه بگيرد ، عثمان بن مظعون هم سوگند ياد كرد كه با زنان هم‌بستر نشود ، يكى از روزها زن عثمان نزد عائشه رفت عائشه به او گفت چرا خود را آرايش نكرده‌اى . زن عثمان گفت : براى كه خود را آرايش كنم ، در حالى كه شوهرم مدتى است نزد من نمىآيد ، او ترك دنيا كرده و لباس پشمى در بر نموده و دنيا را ترك گفته است ، هنگامى كه رسول خدا صلى اللَّه عليه و إله نزد عايشه آمد او جريان را به رسول اكرم گفت ، رسول خدا از خانه عايشه بيرون شد و گفت : همه در مسجد حاضر گردند . بعد از اينكه همه در مسجد اجتماع كردند رسول خدا بالاى منبر قرار گرفتند و حمد و ثناء خدا را بجاى آوردند ، و بعد فرمودند چرا گروهى چيزهاى پاك را بر خود حرام مىكنند ، من شب‌ها بخواب مىروم و با زنان هم‌بستر مىگردم و روزها هم غذا مىخورم ، اكنون هر كس از سنت من اعراض كند از من نيست . در اين هنگام آن سه نفر برخاستند و گفتند : يا رسول اللَّه ما براى اين كارها سوگند ياد كرده‌ايم ، در اين هنگام اين آيه شريفه نازل شد : « لا يُؤاخِذُكُمُ اللَّهُ بِاللَّغْوِ فِي أَيْمانِكُمْ وَ لكِنْ يُؤاخِذُكُمْ بِما عَقَّدْتُمُ الْأَيْمانَ فَكَفَّارَتُهُ إِطْعامُ عَشَرَةِ مَساكِينَ » تا آخر آيه . 5 - كامل بن ابراهيم مدنى گويد گروهى از مفوضه مرا خدمت امام حسن عسكرى عليه السّلام فرستادند هنگامى كه وارد بر آن حضرت شدم مشاهده كردم لباسهاى سفيد و نرمى در بر دارد ، با خود گفتم : ولىّ خداوند اين گونه لباسهاى نو را مىپوشد و بعد ما را امر مىكند كه با برادران خود مواسات كنيم . در اين هنگام كه اين مطلب در ذهنم گذشت امام عليه السّلام با حال تبسم فرمودند :